สวัสดีค่าาาา ^^' 

แหะๆ ปล่อยบล็อคร้างไว้นานเลย

วันนี้เลยหาอะไรมาใส่บล็อคหน่อย(เรื่องของเรื่องคือจะทำการบ้านส่ง) 55555

คิดไปคิดมาเอาอะไรมาลงบล็อคดีน๊า มีหลายเรื่องเยอะแยะเลย แต่ให้เขียนหมดก็ไม่ไหว 

เลยเอาเรื่องล่าสุดที่เพิ่งไปประสบพบเจอมาเลยละกัน นี่ๆๆ "The Last มันถึงแก่น"  

เป็นคอนเสิร์ตที่ทาง Fat Radio จัดขึ้นค่ะ หลายๆคนคงคุ้นเคยกันดี แต่ขอบอกไว้ก่อนว่าเจ้าของบล็อคเพิ่งเคยไปคอนเสิร์ตของ Fat ครั้งแรก ก็ครังนี้แหละ 55555 และมันก็น่าจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วด้วย ดูชื่องานสิ The Last มาเชียว 5555 

เป็นครั้งแรกที่สนุกสนาน สุดเหวี่ยงจริงๆค่ะ ไปคนเดียว จัดการอะไรคนเดียวหมด ตั้งแต่ซื้อบัตรเอย ขับรถไปดูเอย นั่งดูคนเดียวเอย โอยยย สารพัดจะคนเดียว 

ขอชื่นชมออกนอกหน้านอกตานิดนึง คือราคาบัตรโอเคมากกับการได้ดูศิลปินมากมายทั้งจำนวนและคุณภาพ อิอิ ราคาบัตรเพียง 100 บาทเท่านั้นค่ะ เสียดายไม่มีรูปให้ดู บัตรไปนอนแอ้งแม้งอยู่ไหนแล้วก็ไม่รู้ 5555

 

เอาล่ะมาเข้าเรื่องบรรยากาศงานกันเลยดีกว่า มาถึงปุ๊บ คนเยอะแยะมากกกกกก วัยรุ่นทั้งนั้น ที่สำคัญมากันเป็นคู่เป็นกลุ่ม แล้วดูเราดิ มาคนเดียว แต่ไม่เป็นไรชินละ 555555 มาถึงไม่รอช้าค่ะ รีบวิ่งเข้างานก็โดนตรวจกระเป๋า ปั๊มข้อมือ เจาะบัตรไปตามระเบียบ

เดินเข้าไปหาที่นั่ง คนเริ่มมาเยอะแล้วค่ะ เพราะอีกไม่นานศิลปินวงแรกก็จะขึ้นโชว์แล้ว โชคดีได้ที่นั่งกำลังเหมาะ ไม่ใกล้มากไม่ไกลมาก เหมาะแก่การถ่ายรูปจริงๆ เอารูปบรรยากาศหน้าเวทีมาโชว์ก่อนเลยรูปแรก คือแสงเสิงไม่มีการปรับอะไรทั้งสิ้น ใส่เลนส์ได้ ถ่ายเลย 555555


 

นั่งถ่ายรูปปรับเลนส์มองคนในงานไปเรื่อยๆค่ะ ก็มีพิธีกรบนเวทีมากล่าวเชิงเปิดงานรึเปล่า(?) ไม่แน่ใจ

ศิลปินคนแรกก็ขึ้นมาค่ะ แต่ขอบอกเลยว่าไม่ค่อยตั้งใจดูเท่าไหร่ (เพราะมัวแต่ตื่นเต้นกับศิลปินคนต่อไปมากกว่า 55555) แต่เราเคยได้ยินเพลงเค้าตาม Youtube ตามวิทยุอยู่นา ก็เลยพอที่จะขยับปากร้องตามได้บ้าง โยกหัวตามจังหวะเพลงบ้างผ่านไปสักประมาณ 3-4 เพลง


ศิลปินที่เรารออยู่ก็ขึ้นมาค่ะ ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย คุณแป้งโกะนั่นเอง

อยากกรี๊ดแต่ก็กรี๊ดไม่ออกเพราะมัวแต่ยิ้ม 55555 มีความสุขมาก

ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ทำให้เรานั่งยิ้มไป โยกหัวไป ร้องเพลงไป ถ่ายรูปไปได้ในเวลาเดียวกัน 55555

จะบอกว่าพอกลับมาที่หอเปิดเมมฯดูแค่คุณแป้งโกะคนเดียวเรารัวชัตเตอร์ไป 400กว่ารูปแน่ะ 5555

นี่ขนาดไม่พยายามยกกล้องบ่อยแล้วนะ พยายามจะมองด้วยตาตัวเอง

แต่หลายๆอิริยาบถ และความน่ารักของผู้หญิงคนนี้ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะยกกล้องขึ้นมาถ่ายเก็บไว้

เลยเอามาโชว์ให้ดูว่าคุณแป้งโกะเค้าน่ารักจริงๆนะจ๊ะ ^^’


เปิดตัวด้วยรูปแรก มองให้เท่ห์ก็เท่ห์จริงๆนา (กระซิบบอกนิดนึงว่าวันนั้นใส่เอี๊ยมไปเหมือนคุณแป้งโกะเลยแต่คนละสี 555)

 

ใครรักแป้งโกะทำปากจู๋เร็ว! ไม่ใช่ละ 555 อันนี้น่าจะเป็นตอนส่งไมค์ให้ผู้ชมด้านล่างช่วยกันร้องเพลง

- น้องเป็นสาวขอนแก่น ยังบ่เคยมีแฟน บ้านอยู่แดนอีสานนนนนนนนน –


 

รูปนี้มาในมาดเข้มค่ะ มองกี่ทีๆ ก็โอยยย นี่เขินนะเนี่ย สบตากันผ่านเลนส์กล้อง 55555

 

พอโชว์คุณแป้งโกะจบปุ๊บ ไม่รอช้าค่ะ รีบวิ่งลงไปยืนเฝ้าหน้าบูธด้วยความรวดเร็ว เลยได้รูปแบบ exclusive มากเหลือเกินมา 2 รูปถ้วนค่ะ

ต้องขอสารภาพว่า ยืนใกล้กันมาก แล้วอยู่ๆ คุณแป้งโกะก็หันหน้ามาทางกล้องเรา แล้วมือก็สั่นเลยค่ะ บวกกับความสามารถทางการถ่ายรูปอันไร้ประสิทธิภาพของตัวเองด้วยแล้ว รูปก็เลยออกมาเป็นเช่นนี้แล 55555


พอสมใจอยากตัวเองแล้ว รีบวิ่งขึ้นไป ที่หน้าเวทีคอนเสิร์ตอีกครั้งค่ะ

ไปถึง ทำไมคนมหาศาลมากมายขนาดนี้   

รีบวิ่งไปตรงที่นั่งเก่าตัวเอง แงงงง มันหายไปแล้ว ไม่เป็นไร หาที่ใหม่ก็ได้

พอได้ที่ใหม่ อื้อหือโดนบังมิดชิดเลย T^T แต่ถ้าเอียงคอดีๆก็มองเห็นอยู่นา นี่คือการปลอบใจตัวเอง5555  

ก็เลยนั่งเช็ดเลนส์นั่งดูรูปไปตามประสาค่ะ

ให้ทำไงได้ วงที่ขึ้นโชว์อยู่เราร้องเพลงเค้าไม่เป็นเลย แต่เค้าเล่นสนุกดี อ่ะ โยกช่วยหน่อยก็ได้ 55555

ระหว่างที่ศิลปินกำลังจัดเตรียมเครื่องดนตรี

ก็มีพิธีกรคอยสลับสับเปลี่ยนขึ้นมาเล่นเกมแจกของหาคนดวงดีเป็นผู้โชคดีไปค่ะ

ก็สนุกสนาน ขำๆกันไป ตามประสาการเอนเตอร์เทนคนดูในแบบฉบับของดีเจ

พอเล่นเกมเสร็จศิลปินวงต่อไปก็ขึ้นโชว์ค่ะ 

 

วงนี้เลย Ten to twelve 


ก็นั่งฟังไป ขยับปากตามไปบ้าง ขยับไปขยับมา ทำไมร้องได้ทั้งเพลงเลยก็ไม่รู้ นี่ขนาดแค่ฟังเพลงวงนี้ผ่านๆนะ 5555

 

ยิ่งดึก สกิลการถ่ายรูปยิ่งตกตามแสงของพระอาทิตย์ค่ะ

เริ่มมองไม่ออกละ ว่าอะไรเป็นอะไร

ถ่ายออกมาเปิดดูอีกที ทำไมติดแค่ขาของศิลปินก็มี 55555555555

 

พอเริ่มคุ้นชินกับบรรยากาศสักพัก แล้วยิ่งดึกเริ่มยิ่งรู้จักศิลปินมากขึ้นก็เริ่มสนุกละค่ะ

จากตอนแรก เหงาๆหงอยๆมาคนเดียว

พอ Better Weather ขึ้นเท่านั้นแหละ นี่กระโดดขึ้นไปเหยียบบนที่นั่งแทนเลย 5555

นักร้องนำวงนี้เค้าน่ารักน๊า ตัวเล็กนิดเดียว อยากจะเข้าไปอุ้มจริงๆเลย 55555 แถมซนอีกต่างหาก

กระโดดไปทั่วเวทีเลยค่ะ กล้องจับไม่ได้สักรูป

คือจับมาก็เป็นภาพแบบ ขาไปทาง หัวไปทาง 5555555 เลยจับมาได้แต่รูปนี้



พอจบโชว์ของ Better weather แล้ว  

อีกวงที่รอคอยก็มาถึงค่ะ Greasy Café เย้เยเย

 


พี่เล็กมากับกีต้าร์น้อย(ที่เค้าเรียกกันว่าอูคูเลเล่)  และกีต้าร์ใหญ่

 ได้แต่แอบถ่ายมุมข้างค่ะ เพราะลุกไปหาน้ำดื่ม

กลับมาอีกที ที่หายอีกแล้วค่ะ 55555

 

ไม่ผิดหวังกับ Greasy Café อีกเช่นเคย

เพลงเพราะ มีความสุข นั่งกระดิกเท้าฟังชิลๆเลยค่ะ

 

แอบได้รูปหน้าตรงตอนพี่เล็กหันมาทักทายแฟนคลับทางฝั่งนี้ 55555

 

สำหรับวงนี้ “ความเชื่อ ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริง” ยังคงก้องอยู่ในหู เวลาที่ได้นึกถึงเสมอค่ะ

 

 

ก่อนจะขึ้นโชว์ของวงต่อไป คราวนี้พิธีกร มีการสัมภาษณ์พูดคุยเล็กน้อยกับพี่เล็ก Greasy Café ซึ่งพูดถึงผลงานปัจจุบัน ก็มีการฝากเพลงฝากผลงานกันค่ะ

พอสัมภาษณ์กันเสร็จวงที่มารอจ่อคิวคือ The Yers ค่ะ

จะบอกว่ากลองมันมากนี่นั่งโยกหัวเกือบหลุด 5555 และที่ยิ่งไปกว่านั้นคือ มือเบสวงนี้ค่ะ 



บอกแล้วว่ายิ่งดึกสกิลการถ่ายภาพ(ที่ไม่มีอยู่แล้ว)ยิ่งตกต่ำ 5555

แต่ว่าวงนี้ทำเอาเราถือกล้องส่องค้างไว้ 3 เพลงรวดเลยค่ะ

ก็นั่งไกลอ่ะ อยากเห็นมือเบสชัดๆเลยใช้กล้องช่วยซูม 5555555

 

 

เริ่มรู้สึกว่าตัวเองหัวหมุนค่ะ เลยลงมาพักสายตาข้างล่าง

ก็เลยเดินเล่นตามบูธต่างๆค่ะ

ไปเจอกับบูธนี้เข้า บูธแสดงผลงานของคุณ MAMAFAKA

 ซึ่งจัดงานวันเกิดไปด้วยในตัว เพราะวันนั้นเป็นวันเกิดคุณ MAMAFAKA ด้วยค่ะ

ยืนดูไปก็จินตนาการเต็มหัวเลย อยากวาดแบบนี้ได้มั่งจัง แต่ติดตรงที่ แค่ขีดเส้นยังไม่ตรงเลยแหะๆ

 

 

เดินเล่นไปสักพักก็ถึงเวลาที่วงสุดท้ายของงานนี้จะขึ้นโชว์แล้วค่ะ นั่นคือ Scrubb


ต้องเป็นงานเดินหาที่นั่งใหม่อีกรอบ 55555

เดินไปเดินมา อยู่ๆก็มาเจอโซน alone คือมีแต่คนนั่งดูคอนเสิร์ตคนเดียว

ไอ่เราก็แบบ ทำไมชั้นเพิ่งมาเจอโซนตรงนี้ 5555

ไม่พูดพร่ำทำเพลงค่ะ ปักหมุดนั่งลงเรียบร้อย

โชว์ของ Scrubb สนุกมาก ไม่ผิดหวังเลยค่ะ ที่รอดูจนดึกดื่นขนาดนี้

คือเราเต้นทุกเพลง ร้องตามทุกเพลง และยิ้มตามทุกเพลง

ส่วนขุ่นลุงขุ่นป้า(พี่บอลพี่เมื่อย) ก็กุ๊กกิ๊กกันทุกเพลง (ไม่ใช่ละ) 5555

ขอชื่นชม Scrubb แบบยกนิ้วโป้งให้ 2 นิ้วเลยค่ะ

ไม่เคยดูโชว์ของScrubbมาก่อน แต่ประทับใจมาก

เอาคนดูทั่วทั้งลานคอนเสิร์ตได้อยู่หมัดจริงๆ

แม้แต่เราที่เหนื่อยก็เหนื่อย เมื่อก็เมื่อย ยังต้องลุกขึ้นมาเต้นเลย

ถือเป็นโชว์ปิดท้าย The Last มันถึงแก่น ที่วิเศษมากค่ะ

 


เอารูปมาอวดนิดนึง เบลออย่างหาที่เปรียบมิได้ เพราะเต้นจนตัวสั่น 5555

 

 

 

ในที่สุด คอนเสิร์ต The Last มันถึงแก่น ก็จบลงตอนเที่ยงคืนกว่าๆ

ซึ่งเริ่มเป็นปัญหากับตัวเจ้าของบล็อคเองละค่ะ ว่าจะกลับยังไง

เอารถมาเองก็จริง แต่กลัวขับหลงทาง

ก็เลยเอาน่า ต้องมีคนที่กลับทางเดียวกับเราบ้างสิ

ก็เลยขับๆไปเรื่อยๆ ออกนอกเส้นทางจริงๆด้วยค่ะ

หลงไปแบบคนละทิศกับขามาเลย

แอบร้องไห้ด้วย เพราะขับรถหลงทาง 555

แต่ในที่สุดแล้ว ก็รอดกลับมาถึงหอได้อย่างปลอดภัยค่ะ ฮี่ๆๆ ^_________^’

 

 

 

*เย้เย้ ฝีมือการเขียนบล็อกครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ แต่ครั้งนี้จริงจังมาก เป็นยังไงบ้างคะ? ติชมกันหน่อย

*ขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ คือมันเยอะมาก แต่เราก็อยากเสนอ 5555555

*ปิดท้าย blog ด้วยเพลงนี้ละกันค่ะ ลม - Scrubb


Comment

Comment:

Tweet

embarrassed  อะไรค่ะ--http://th.asean1688.com/

#1 By tuiguang on 2013-09-18 11:48

Categories